На надзеле героя-апавядальніка рос стары дуб. неяк, напрацаваўшыся, герой лёг пад ім адпачыць.дуб-дзядуля загаварыў чалавечым голасам. успомніў сваю маладосць, калі вакол быў лес, шумелі побач сваякі-дубы. папрасіў чалавека прынесці чыстай вады, тады б ён пакінуў пасля сябе памяць, нашчадкаў. чалавек кінуўся шукаць вады. першае возера, якое ён знайшоў, было напоўнена людскім потам. каля яго стаяла жанчына па імені праца. яна сыпала ў возера зямлю, каб менш давялося людзям ліць поту, напаўняючы возера.ля другога возера, возера слёз, была бяда. яна дзень і ноч у катлах ля вогнішча высушвала людскія слёзы, а возера не мялела.трэцяе возера поўнае не вады, а чырвонага віна, у якім апавядальнік пазнаў кроў. бабулька па імені цярпенне чэрпала конаўкай з возера і палівала зямлю.разбудзіла апавядальніка бура. дуб-дзядуля ляжаў павалены. праз некалькі гадоў з-пад яго вылезлі тры тоненькія роўныя дубочкі.
Спасибо
Ответ дал: Гость
правильный ответ- хоббит
Ответ дал: Гость
1. эпос "энеида", ода "римские оды" горация, элегия ( в основном, любовная) "amores" овидия.
2.если не ошибаюсь, то это гораций "к мельпомене",
Популярные вопросы