у чым заключается конфликт у творы пинская шляхта? ​

ответ: дыя "пінская шляхта" пісалася пасля адмены прыгоннага права і пасля паўстання 1863 года. паўстанне закончылася паражэннем, і ў краіне наступілі часы жорсткай рэакцыі. душылася любая дэмакратычная думка. царская вярхушка, баючыся новага ўздыму прагрэсіўных сіл, была толькі тым і занята, што адсочвала любыя павевы бунтарства з мэтай назаўсёды вытравіць у людзей дух непакорнасці. 

гэты час прыйшоўся на руку царскім прыслугачам, чыноўніцтву і асабліва тым, хто прывык з усяго на свеце рабіць грошы, не звяртаючы ўвагу на тое, сумленным ці несумленным шляхам гэтыя грошы зароблены. 

менавіта гэта - бессаромныя паводзіны царскай судовай бюракратыі - імкнуўся паказаць у сваім творы в. дунін-марцінкевіч. 

царскі суд і законнасць паўстаюць перад намі ў вобразе станавога прыстава кручкова і яго памочніка пісулькіна, якія прыязджаюць у мястэчка для разборкі сваркі паміж двума шляхцічамі. першае, што адразу кідаецца ў вочы пры знаёмстве з кручковым, - яго неадольная цяга да чужой кішэні. яшчэ не пачаўшы "разбірацельства", кручкоў ужо загадвае шляхце несці хабар: "няхай аддадуць хурману, ды спакуйце там харашэнька ў возе". за час, што цягнулася "разбірацельства", кручкоў выцягнуў са сваіх падсудных усё, што толькі мог. загады даваць хабар гучалі з яго вуснаў часцей, чым якія іншыя словы. 

кручкоў - чалавек хітры. акрамя таго, ён добра ведае псіхалогію сваіх кліентаў - пратасавіцкага, цюхай-ліпскага і падобных да іх шляхцічаў. яны гатовы будуць аддаць усё, што маюць, абы толькі не быць бітымі лазой. але і гэта для іх не самая страшная абраза. самае абразлівае, лічаць пратасавіцкі і цюхай-ліпскі,- быць бітымі не на дыване, як таго заслугоўваюць сапраўдныя шляхцічы, а на голай зямлі. 

нахабства - вось яшчэ адна з асноўных рыс кручкова. карыстаючыся цемнатой, забітасцю, абмежаванасцю і запалоханасцю мясцовай шляхты, ён гаварыў розную бязглуздзіцу, абсалютна ўпэўнены ў тым, што ніхто нічога не заўважыць: "па ўказу всеміласцівейшай гасударыні елісаветы пятроўны 49 апрэля 1893-га года і всеміласцівейшай екацерыны вялікай ад 23 сенцябра 1903-га года". 

паводзіны станавога прыстава - пародыя на царскае правасуддзе. менавіта такія людзі - хабарнікі, злодзеі, хітруны - вяршылі правасуддзе. гэта моцна хвалявала в. дуніна-марцінкевіча, і як пратэст была напісана камедыя "пінская шляхта

    вже закінчується навчальний рік, а я закінчую 5 клас. якось мене запитали, а яким був твій найулюбленіший урок, я відповів - світова література. на цих уроках я пізнавав багато нового, познайомився із відомими поетами та їхніми творами, що несли велику мудрість. 

      з творів, що вивчалися, я зрозумів, що не потрібно брехати, а бути чесним. завжди потрібно вірити у себе, і ніколи не здаватися, бути мужнім. обов'язково потрібно поважати матінку природу, що турбується про нас. не варто насміхатися з інших, що слабші за нас, навпаки, потрібно постояти за ник. коли маєш найкращого друга, не треба зраджувати його чи насміхатися з нього. і найголовніше, ніколи не видавай себе за іншого, а буть таким, як ти є!  

            кожного дня, тільки-но прокинувшись, я чую веселе: "доброго ранку! " і бачу найлагіднішу в світі посмішку- мамину. з цих слів і починається кожний мій день.                                                                                                           мама- це найперша людина, яка вчить мене бути доброю, чуйною та справедливою.тільки вона може так лагідно мене посварити, вказати на мої помилки та провинності і так ніжно пригорнути та поговорити зі мною, як із дорослою людиною.                                                                                                         мама багато розповідає мені про різні життєві ситуації і завжди наголошує, що на погані вчинки не можна відповідати тим же.і завжди потрібно ставитись до людей так, як хотілось би, щоб люди ставились до тебе.                                                                                   я дуже хочу бути схожою на свою маму!