С. А Баруздин "Тринадцать лет"

Нравственность и чувство долга.

Активный и пассивный протест.

Истиная и ложная красота.

Мой ровесник на страницах рассказа.

7 класс

    описание барса - могучий барс, взор кровавый, сердито лапой рыть песок, встал на дыбы,  

    ожидание схватки - сердце зажглося жаждою борьбы и крови, 

    описание опасной схватки - первый бешеный скачок мне страшной смертию грозил, удар мой верен был и скор, широкий лоб его рассек, бой закипел, смертельный бой, ко мне он кинулся на грудь, в горло я успел воткнуть и там два раза повернуть свое оружие; сплетясь как пара змей, бой продолжался на земле; но враг мой стал изнемогать, метаться, медленней дышать;

    эмоциональное напряжение - вой протяжный, жалобный как стон; застонал, как человек; рванулся из последних сил, я был страшен в этот миг; зол и дик; я пламенел, визжал; зрачки его недвижных глаз блеснули грозно;  

в этой повести встречаются волшебные герои: черт, ведьма, пацюк. черт – украл луну стало вокруг темно и ничего не видно и с этого всё началось ., ведьма летала по небу, а пацюк даже связался с самим чертом.  оксана попросила вкулу, чтобы он достал ей черивечки , прямо как у самой царицы . только тогда она выйдет за него замуж.в пред рождественскую ночь солоха запихнула в мешки чуба, дьяка, черта, голову. чуб и дьяк оказались вместе в одном мешке, а черт и голова – в разных. они потом оказались в разных местах.вакуле    в мешке достался черт, и поэтому вакула оседлал черта и отправился в санкт-петербург царице за черевичками . черт, когда они прилетели на место, стал конем, и вакула поскакал на черте к царице. никто не поверил своим глазам, когда объявился вакула, особенно оксана, потому что все думали, что вакула покончил с собой ,что слабо ему выполнить просьбу оксаны -которую он любил . но все закончилось хорошо ,оксана  даже  отказалась  от  черевичек ,потому - что  сама  любила  вакулу – они поженились.

прачынаюся я як-то раніцай ад галаўнога болю (учора добра адзначылі свята) і настойлівага патрабаванні сына - тат, ну тат, нам ўчора складанне выдалі і мне за яго настаўнік нічога не паставіў. усім паставіў, а мне няма. давай я табе яго прачытаю. тат, ну тат саш, з цяжкасцю кажу - давай потым (галава трашчыць), усе равносейчас нічога не разумею, нават слухаць не магу ўламаць ён усё-ткі меня.тема-то хоць якая была - пытаюся.- пра прыроду - кажа трэба было напісаць, я і напісаў па лес і зайцоў. - ну давай ..зараз паспрабую даслоўна пераказаць само складанне - ледзь больш за палову школьнай старонкі ў лінейку.такім чынам ў адным лесе - пачаў сашка, - пабудавалі завод, дзе з зайцоў шылі футры (пасля першых слоў, вочы мае сталі самі сабой павольна адчыняцца і вось, калі на завод прывялі чарговую партыю зайцоў яны вырашылі арганізаваць уцёкі(передглазами сталі ўсплываць кадры з асвенціма доўгая чарада няшчасных зайцоў перад велізарнымі завадскімі варотамі на фоне чадящихтруб. свядомасць стала распагоджвацца некалькі зайцоў сабраліся вкучку і сталі абмяркоўваць план уцёкаў. было вырашана зрабіць падкоп подколючей дротам і ўцячы ў лес (нягледзячы на пульсавалую галаўны боль я стаў павольна складацца напалову падпольшчыкі блін ивот, калі падкоп быў гатовы, некалькі зайцаў вырваліся на свабоду ибыстро пабеглі ў лес. па іх сталі страляць, але зайцы уворачивались отпуль. тады ў пагоню кінуліся ахоўнікі з сабакамі натуральна - столькі футраў без дазволу ўцякае. ціхая істэрыка, ржаць не магу, баюся галава расколецца, слёзы з вачэй адзін заяц доўга пятляў па лесе і яму ўдалося адарвацца ад пагоні (лёс астатніх невядомы, магчыма, што футра з іх насіў хто-небудзь з чытачоў дадзенага ліста. ўсхліпы - сын - не працягвай - літасці нарэшце-то выматаны пагоняй заяц ўляцеў на лясную палянку і ўпаў на траву, цяжка дыхаючы (дзякуй табе зайцаў бог, збярог, не даў згінуць на заводзе .. мыканне ў падушку).і тут зайцу на нос з дрэва зваліўся восеньскі жоўты лісцік, заяц паглядзеў на яго (вы гэта ўяўі сказаў: - прыгажосць-то !