Қазақстан табиғат зонасын алып жатқан аумағы бойынша сипаттаңыз:
Орманды дала зонасы -
Дала зонасы –
Шөлейт зонасы –
Шөл зонасы –​

халық

көпшіл, татулы

бірге жүреді, пікірлірімен келіседі, сөйлеседі

ел

қай сынып

менде бар

сапиев серик жумангалиевич (род. 16 ноября 1983 года) — казахстанский боксёр-любитель.

родился, живёт и тренируется в городе абай, карагандинской области казахстана.

тренер — стрельников александр владимирович.

двукратный чемпион мира (2005, 2007).

двукратный чемпион азии (2007, 2009).

победитель азиатских игр (2010).

обладатель медалей и призов ряда крупных турниров. один из наиболее титулованных боксёров казахстана.

участник летних олимпийских игр 2008 года в пекине, где не пробился в полуфинал в категории до 64 кг, после этого перестал скидывать вес и перешёл в категорию 69 кг.

на летних олимпийских играх 2012 года в лондоне, в финале победил хозяина соревнований - британца фрэдди эванса со счетом 17-9 и стал олимпийским чемпионом в категории до 69 кг.

серик сапиев по итогам лондонской олимпиады получил кубок вэла баркера - приз, который вручается самому техничному боксёру олимпийских игр с 1936 года по сегодняшний день.

қазақта «ас атасы – нан» деген сөз бар, яғни астың, дәмнің үлкені – нан. ақ пен қараны ажыратып танымай тұрып-ақ оған оң қолына нан ұстауды, нанды баспауды, тастамауды үйретеді. нан қасиетті. кез келген тамақты екі күн жесе, ол қанша нәрлі болғанымен сол тамақтан жалығады. ал бірақ өмір бойы наннан шықпайды, наннан зерікпейді, жалықпайды. дастарқаныңыздың үстінде күнде нан тұрмаса, көңіліңіз де, дастарқаныңыз да – орта, берекеңіз кетіп, дүние ойсырап тұрған секілді басқа тамақ көзіңізге көрінбейді. нанның қасиеттілігінің өзі осыдан-ақ көрінеді. ұнның құрамындағы ң бойына нәр беретін, куат беретін ағзаға қажеттінің бәрі бар. өзге халықты қ, қазақтың нансыз күні жоқ деуге болады. қазақта «қатықсыз қара су ішіп, қара нан жесек те, амандық болсын» деген де сөз бар ғой… «нанды жерге тастама», «нанның үстіне зат қойма», «нанды төңкерме», «нанды бір қолмен үзбе» деген сөздің барлығы – сол нанның қасиетіне орай айтылған тыйымдар. тіпті ашыққан кезде қолы жетпейтін биікте тұрған нанды құранның үстіне шығып алуға болады екен, бірақ нанның өзін ешқашан баспаған. нанның қасиетті құраннан да жоғары бағаланатынын осыдан-ақ білуге болады. « атамыз бен хауа анамыз пейіштен қуылған кезде ит бірге ілесіп кетіп, сонда бидай иттің ұртында келген дейді. итті «жеті қазынаның бірі» дейтін себебіміз сол иттің ырыздығын жеп жүр» деген бұрыннан келе жатқан аңыз бар. бір таңданарлығы, жер бетінде басқа дақылдардың, жемістердің барлығының жабайы түрі бар. айталық, алманың, жуаның, сұлының дегендей, барлығының жабайы түрі табиғатта кездеседі, бірақ бидайдың жабайы түрі жоқ. сол себептен де, қазіргі тілмен айтсақ, бидайдың ғарыштан келгеніне иланасың. шынымен, осы қисынға, «бұл жердің дәні емес, бізге бейнебір ғарыштан жеткен» дегенге біртүрлі сенгің келеді. үйге келген кез келген асығыс болса да, өзге тамақтан емес, наннан ауыз тиіп шығады. ң арасындағы ынтымақ бірлік, бір-біріне деген жақсы қарым-қатынас, ауызбіршілік дастарқанның үстіне қойылған нан арқылы нығая түседі, яғни өзі нан ауыз тиген үйіне қазақ жамандық тілемеген. нанын берген ға жамандық ойламаған. қазақтың «бір күн дәм татқан жерге қырық күн сәлем» дейтін сөзі осыдан келіп шыққан.