бір кішкентай қыз әкесінің шапанын жамап отыр екен, шешесі қасына отырып, ақыл айтты: - , дүниедегі жаратылған жәндік-жансыздардың ешқайсысының да керексіз болып, жерде қалатыны болмайды,- деп. сол сөзді айтып отырғанда, қыз киімін жамап болып, жердегі мақтаның қиқымын терезеден лақтырып, далаға тастады: - әже, осы қиқымның ешнәрсеге керегі бола қалмас,- деп.шешесі: - , сол да жерде қалмайды,- деді.осылайша сөйлесіп, терезеден қарап отырса, манағы мақтаны жел көтеріп ұшырды, мұны бір торғай көріп қуып барып, мақтаны тұмсығына тістеп қана алып, ұшып кетті. қыз әжесінен: - манағы мақтаның қиқымын бір торғай алып кетті, оны неғылады? - деп сұрады.әжесі айтты: - көрдің бе, , күн айналмай манағы айтқан сөздің келгенін. ол кішкентай мақтаны торғай ұясына төсеп, жас мамық етеді,- деді.!
Спасибо
Ответ дал: Гость
көктем келді және барлық айнала тірілді. жайма-шуақ сәулелер сквозь бұлттарды тесіп шыкады, сызды қуып жібере. қар көңілді жылғалармен пригорков деген кетеді. тұс-тұстан оның сылдыры естіледі. көктем келді және жаңа өмірді әкелді.табиғат ояну бастайды. тал-шыбықтарда жапырақтар ыдырау бастайды. және бірінші көктемнің гүлдері словно қарды жерді устилают подснежники оянатын. тап осы гүлдер көктемнің түртіндісінің болып табылады. күндер ұзын болады, қарамастан және осы бол- көңілді. олай және қала- дейін көшелерді сау күндер қыдыр.
Популярные вопросы