"перш за ўсё пачалі перапраўляць раненых" сінтаксічны разбор

я люблю сваю маму, і мама любіць мяне. мы з ёй знаходзім агульную мову, і яна мяне заўсёды понимает.я не хачу яе засмучаць, і таму я стараюся яе не засмучаць.

  я занепокоиуся, бо   доуга не было настауника прычыны

у прыродзе стольки хараства,што усим мастакам хопиць на многа спосабу дзеяння и ступени

там, дзе няма снегу-цвитуць даданая месца

мы вярнулися позна, бо было шмат   даданая прычыны

каб многа ведать, трэба многа чытаць   даданая мэты

як тольки пачало холодаць, мы рушили даданая часу

алею ў галаве мала; біць лынды; настаўляць акуляры; дрыжыкі бяруць; каб цябе качкі з'елі

за частаколам циха што так

расой ты плачаш на пясок? мы прыняслі вядро і лотак,каб малады твой выпіць сок.

і можа ты за нашу радасць,як ляжам мы на струнах меж,асыплеш жарам лістападу,густым карэннем апляцеш.

і возьмеш ўсё, што не аддалі,ці мо забыліся аддацьлюдзям, барознам, сіняй даліі новым маладым .

калі чытаеш гэты верш то пачуцці сыплюцца з цябе я асабіста адчуваю вельмі шмат рознага над гэтымі вершамі можна задумацца. над імі можна нават паслабіцца. такжа и з другими его же вершами.