мне вельмі падабаецца мая пакой. яна ўтульная, цёплая і светлая, таму што ў ёй вялікае акно. мой пісьмовы стол каштуе каля акна. калі я стамляюся, люблю глядзець у акно на тое, як пампуюцца вяршыні дрэў, кудысьці плывуць аблокі, змяняюцца фарбы на заходзе сонца. побач са сталом - кніжны шафу. у ім мае любімыя кнігі і цацкі: мішка, знайкам, нязнайка. я з імі цяпер не гуляю, і яны сумуюць. напэўна, ўспамінаюць, як зусім нядаўна я шыла ім розныя адзежкі, задавальняла з мамай і сястрычкай спектаклі. наадварот шафы, ля сцяны, стаіць мая ложак. гэта мой ружовы востраў. ружовы - таму што ложак накрыта ружовым покривалом. на гэтай выспе я з сяброўкамі сакрэтнічаць і мару. а ноччу на маім чароўным востраве мне сняцца казачныя сны. я вельмі люблю сваю пакой.
Ответ дал: Гость
6апреля 1995 г. указом президента рф. территория музея-заповедника представляет собой совокупность участков, на которых проходили бои левого фланга 5-й гвардейской танковой и 5-й гвардейской общевойсковой армий, где сооружены мемориалы, связанные с яркими проявлениями стойкости и героизма защитников отечества, с подвигами многих подразделений. главное место занимает танковое поле, где произошло беспримерное встречное танковое сражение. в составе музея-заповедника: памятник победы - звонница (скульптор в.м.клыков); храм святых апостолов петра и павла, которые считаются символами третьего ратного поля россии, и память которых отмечается 12 июля, в день встречного танкового боя; дом-притча с гостиницей, воскресной школой, духовной библиотекой, домом ветеранов войны и тыла, культурно- центром; музей прохоровского танкового сражения, в котором постоянно действуют выставки, посвященные курской битвы и сражения под прохоровкой; наблюдательный пункт командующего 5-й гвардейской танковой армией генерала п.а. ротмистрова; положено начало созданию музея военной техники под открытым небом.
Ответ дал: Гость
гляджу: ідуць па дарозе пан з чарнакніжнікам і раптам павярнулі да густога яловага лесу.грышку пакі сілы: ён выпускае з рк дуду і падае, самлелы, на дол.ад гэтага крыку прачынаюцца парабкі, бягуць на дапамогу і знаходзяць яе ў сенцах: яна ляжыць як нежывая.карпа меў шмат парабкаў - было каму ісці з сярпом на жніво.мружыце вочы на святле - спалі, мала вам ночы, гультаі.толькі сказаў гэта - залятае ў вакно сарока, большая і зграбнейшая за іншых сарок, пёры на ёй белыя, як снег, вочы чорныя.вясна там надзвычай прыгожая, калі па лугах разальецца вада і ў паветры над возерам і ў лясах зазвіняць галасы птушак, што вяртаюцца з выраю.калі хто прыязджаў да яго, маючы якую патрэбу, які-небудзь падарожны ці квестар, ён найласкавей яго прымаў, частаваў, пакідаў начаваць і выконваў усе жадункі, узнагароджваў, абы толькі той расказаў яму якую казку.(шляхціц завальня)
Популярные вопросы