Рысами характару Велiкана i Максiма(з казкi нямоглы бацька ​

віктар карамазаў "дзяльба кабанчыка"

героі: сцяпан, маці, лёнік, віця, ёська, ганна, ніна, коля, волька, андрэйка, вера.

тэма, праблема: я думаю аўтар хацеў паказаць што маці будзе заўсёды любіць сваіх   дзяцей аднолькава і будзе старацца зрабіць для іх усё самае лепшае.

кароткі змест: у маці былі дзеці. яна іх расціла, вучыла, але калі яны выраслі, яны забыліся што яна для іх зрабіла. і цяпер толькі калі маці сказала што будзе рэзаць кабанчыка да яе прыехалі дзеці. калі ўсе палучылі сваю частку яны раз'ехаліся нічога не пакінуўшы маці. і з ёй астаўся толькі сцяпан каб ёй па хазяйстве. 

нечаканая сустрэча на дзень нараджэння мне бацькі падарылі сабаку. а жывёлы маюць патрэбу ў даглядзе, таму ў мае абавязкі ўваходзіла гуляць з сабакам раніцай і ўвечары. цёплым летнім вечарам мы з адным, так клікалі маю сабаку, ішлі сцяжынкай ў гарадскім парку. на пляцоўцы для жывёл ужо не было нікога. сябрук весела бегаў каля мяне, а затым раптам насцярожыўся - і пабег у процілеглы бок, дзе пачаў весела гаўкаць. цікаўнасць прымусіла і мяне падысці туды, дзе весела круціў хвосцікам дружек. калі я падышоў і спрабаваў разглядзець, што ж ўбачыла пад кустом мой сабака, то адчуў, што нешта драпае мне нагу. я апусціў вочы да ног і ўбачыў, як па штаніне караскаўся спалоханы маленькі кацяня. яно ўцякло ад сабакі і прасіла абароны ў мяне. я ўзяў кацяняці на рукі, палашчыць і супакоіў яго. кацяня прыемна замурчало. дадому мы вярнуліся ўтрох.

цяпер там стаіть хата,дзе раней было .зімой,калі пачынала добра цямнець,мы гулялі на вуліцы.

ураджайным будзе лета,калі снег аж да акон.ужо сонца не відаць,бо зноў на палях легла спаць.з усходу ішла вясна,каб зноў на палях зелянець.маці старалася трымацца так,нібы нічога не было.тут было столькі прастору,колькі жадала душа.трывожна,хоць скрозь цішыня і спакой.) 

вавёрка гэта вельмі цікавае жывёла. аднойчы я хадзіў у лес і бачыў там гэтае мілае стварэнне. кажушок у вавёркі быў памяранцава - агністага колеру. вочкі ў яе былі авальные і чорненькія. у сваіх маленькіх кіпцюрастых лапках яна трымала арэх. раток у яе быў маленькі. можна было ўбачыць невялікі ружовеньки язычек. вушкі ў яе былі завостраныя. гэту вавёрачку я запамятаю назаўсёды  як адно з самых цікавых і незвычайна-прыгожых жывёл!