Характар паэта юсуфi i хана бату лебядзины скит

смешны, «вечна п’янаваты» паэт юсуфі апявае паходы бату і можа на правах блазна казаць свайму гаспадару ўсё, што думае. у творы «лебядзіны скіт» перад чытачом паўстае вобраз паэта-выратоўцы. юсуфі сваімі вострымі жартамі і словамі з ледва улоўнай іроніяй згладжвае гнеў хана бату. ён адзіны сярод захопнікаў, хто шкадуе беларускі народ, і адзіны, хто верыць у яго сілу. мудры юсуфі ведае, што бату загіне, а слова, напісанае паэтам, застанецца. і помніць пра заваёўніка будуць толькі таму, што пра яго напіша паэт.

хан жа, , вельмі жорсткі і злы чалавек. пра гэта кажа, напрыклад, тое, што ён пакінуў жыццё толькі дванаццаці палонным узамен на жыццё старца. паэт юсуфі назваў мозг хана бату мышыным  — мізэрным, палахлівым, маленькім, недалёкім.

назва сачынення - подзелка.     каця разам с моленькими брациками пайшла у лес. у лесе было шмат высоких сосен.непадалеку   знаходзилася невяликае возера   над яким кружылися беласнежныя чайки.на полянцы не далека ад возера каця з хлопчыками насабирала сасновых шышак .з   дреу подали сухия галинки . кали усе прышли да хаты каця   з братами пачали рабиць паделки .зшышак и галин атрымалися розныя звярки.каця   зрабила казачных чалавечыкау   для любимых брацикау и для школьных сяброу.

пан цаба :

беларус,але вельми хацеу́ паказацца палякам, не паважау́ беларуских дзяцей и беларускую мову. злапамясны, пански падлиза.

пани мар'я:

любиць дзяцей, добрая, шчодрая душой.дзеци любяць настау́ницу. сумлены чалавек. паважап беларуски народ, яго традыции.