напишите цитаты про родину из "песня пра зубра"

1. У паэме ідэалам дзяржаўнага ўладара Гусоўскі аб'явіў Вітаўта. Вітаўт, як ніхто, узвысіў шляхту, выхадцам з якой быў Гусоўскі, умацаваў цэнтральную ўладу. Пры ім Вялікае княства Літоўскае мела наибольшую тэрыторыю, стрымлівала татар, паспяхова вяло абарончыя войны. Княжанне Вітаўта паўстае ў паэме як час гераічных спаборніцтваў, дзе кожны чалавек меў поле для подзвігаў і сцвярджэння сваёй годнасці. Паэт славіць устаноўленыя Вітаўтам паляванніспаборніцтвы як школу вайсковага выхавання.

2.Паэма «Песня пра зубра» — гімн Беларусі, яе людзям, прыродзе. Калі паэт піша пра родныя краявіды, то апісанне прасякнута глыбокім патрыятычным пачуццём:

"Край наш багаты. Але з усіх наяўных багаццяў

Люд перавагу аддаў скарбам, прынамсі, лясным.

Шаты зялёных дуброў так і вабяць утульным спакоем..."

Паэма прасякнута любоўю паэта да роднага краю, глыбокім адчуваннем радзімы як месца адзінага і непаўторнага.

"Думкай ляціш быстракрылай ноччу і днём на радзіму, — піша М. Гусоўскі, — у памяці сеці вабіш той час незабыўны, што некалі ў нетрах родных лясоў разгубіўся, і кліч — не даклічаш..."

Аўтар замілавана любуецца пушчай, дзе прайшло яго дзяцінства і юнацтва, захапляецца "дзівосным прыстанкам загадак і цудаў". Лес і прырода для паэта — "эліксір маладосці, бадзёрасці духу". У беларускіх пушчах незлічоныя багацці, мноства звяроў, птушак, у нераст рыба кішыць не толькі ў рэках і азёрах, але і ў лужынах: нашы лясы - гэта нашых даброт і багацця невычарпальны калодзеж. А як маляўніча ён іх апісвае! Хмаркі навіслі на "макаўках кронаў", ад ранняй вясны да позняй восені пушча напоўнена водарам кветак, спевам птушак і гэтыя "скарбы свае нашы людзі на золата нават не прамяняюць".

Безліч радкоў прысвячае паэт паляванню ў пушчы:

"У лузе расставіць, каб трапіў у пастку сахаты.

Бачыў і чуў, як пальбой аглушалася пушча,

Грузна, мармычучы, ў снег асядала здабыча..."

преступление заключалось в том, что ради своей славы игорь, единолично, никого не отправил свое войско почти на смерть. наказанием оказалось поражение войска и пленение игоря. покаянием было возвращение игоря из плена.

раскольникову нужно было высказаться, а соню он считал схожей с ним, ведь она тоже переступиладозволенную грань - стала проституткой. он думал, что она сможет понять его. но этого не случилось, т.к. соня стала проституткой от тяжёлой жизни и для того, чтобы прокормить себя и свою семью, а раскольников убил старуху из высоких целей - проверить к какому классу людей он относиться: "обыкновенным" ил "необыкновенным". ей просто стала его жаль, она считала его "самым несчастным человеком на земле".