У кнізе «Зямля пад белымі крыламі» Караткевіч засведчыў легенду пра тое, як Бог дзяліў між народамі землі. I даў Бог беларусам, якія Яму вельмі спадабаліся, пушчы нямераныя, рэкі - поўныя, азёры - нялічаныя. Звяры і дзічына ў пушчах чародамі; лані бягуць - лес варушыцца. Рыбы ў рэках - касякамі; чаўны з вады выціскае. Пчолы ў борцях - мільёнамі. Сады - багатыя, грыбоў ды ягад - заваліся. Сказаў Бог, што і голаду на гэтай зямлі ніколі не будзе. Наадварот, у голад шмат багацейшыя людзі будуць да нас прыходзіць. Не ўродзіць бульба, то ўродзіць жыта ці яшчэ нешта. Яшчэ сказаў Бог, што і людзі на гэтай зямлі будуць таленавітыя, на музыку, песні, вершы - здатныя, на дойлідства - таксама; жанчыны будуць прыгожыя, дзеці - дужыя, кемлівыя
Спасибо
Ответ дал: Гость
скоро новый ! на улице по-тихоньку приходит зима.еще немного нехватает снега,но все таки зима.на деревьях уже нет листьев, хорошо видно птиц.они прилетают найти себе лакомство.когда на улице ветер,кружит поземка,это ! когда прглядывают лучи солнца, красиво блестит снег,как миллионы бриллиантов расскиданных морозцем по земле. ну как то
Ответ дал: Гость
тем,что народную загадку придумал народ и передавал из уст в уста , а авторскую придумал один автор.
Популярные вопросы