Махаббат...Сегіз әріп, бір арман...Ия...Расында да осы бір ғана сөз адам өмірінің мәніне айналатынына таң қаласың.Махаббатты әркім әрқалай түсінеді...Біреуге махаббат мұң,біреуге жыр,біреуге бақыт,енді біреуге қайғы әкеледі дейді.Мүмкін...Бәрі де мүмкін...Бірақ сол бір сиқырлы сезімнің дәмін татпаған адамды бақытты деуге бола ма?Менің ойымша,жоқ.Бағзы заманнан бері бұл отқа өртенбеген жан баласы кем де кем шығар.Мысалыға алатын болсақ,Ромео мен Джульетта деп алысқа кетпей-ақ өзіміздің Абай мен Тоғжанды,Баян сұлу мен Қозы Көрпешті,Қыз Жібек пен Төлегенді тағы сол сияқты талай ғашықтарды еске түсіруге болады.Бұлардың махаббаттары ұрпақтан ұрпаққа аңыз болып өз табынушыларын табуда.Олардың ғашықтық хикаяларын естігенде, шынайы махаббаттың бар екеніне және ол кез келген адамға қона бермейтін бақ екеніне көзің жетеді.
Популярные вопросы