Маленький стих магжана жумабаева с переводом

    ана

 

үйдің іші ұйқыда,

 

түн ортасы шамасы,

 

бесікте ауру бөбекті

 

тербетіп отыр анасы.

 

үнсіз меңіреу ұзын түн

 

азнап жел есіктен,

 

шұқиып отыр анасы

 

көзін алмай бесіктен.

 

бөбек жатыр

 

демігіп қызып, қысылып,

 

ауық-ауық селк етіп.

 

әлденеден шошынып

 

селк етсе бөбек, ананың

 

өзіне ажал  жеткедндей.

 

жүргенде біреу біз

 

сұғып алып

 

үнзіз меңіреу ұзын түн,

 

шөккен қара бір нардай,

 

сарғайып ана сарылып,

 

шоқиып отыр дем

 

таң алдында қара бұлт

 

күңіреніп көкті жабады,

 

бөбегінің бетіне

 

ананың жасы тамады

            мать    полночь скоро, легли все спать    уснуть не может  только мать    взгляд не отводит от колыбели    младенца щеки порозовели    забралась хворь в его постель    а мать качает колыбель    печаль в душе, грустит она  ночь молчалива и длинна  лишь ветер воет у дверей  мать на коленях, трудно ей  как шилом в сердце, не до сна  ночь молчалива и длинна  верблюжьему подобен вздох  застала вдруг беда врасплох  терзает жар младенца тело  он вздрагивает то и дело  с ним в содроганье мать его  с испугом невесть от чего  бдит на коленях, не дыша.  как будто чует смерть душа  явилось утро с болью жгучей  затмилось небо черной тучей  лицо младенца и глаза  смочила матери слеза.                                   

1. көкеніс түрі (асқабақ)1. қарт (ақсақал)2. бауырыменжорғалаушы (тасбақа)2.?