XVIII-XX ғасырлардағы Қазақстан тарихы - алуан тағдырлы сипаттағы оқиғаларға толы. 1730-1770 жылдары қазақ билеушілерінің едәуір бөлігі Ресей империясының басшылық рөлін ресми түрде таныды. Бұл Қазақстанды өз тәуелсіздігінен, мемлекеттігінен айырылуына әкеп соқтырып, шын мәнінде отарға айналдырды. Ресей билігін мойындауға мәжбүр болған алғашқы күндерден бастап-ақ қазақ халқының бұрынғы тәуелсіздігін, мемлекеттігін қалпына келтіру жолындағы ұлт-азаттық соғыстар кезеңі басталды. Халық наразылығының тұтануына екінің бірінде ұлттық және әлеуметтік қысым жасау арандатып отырды. Қазақстанның отарлық кезеңінің тарихына, әсіресе оның түйінді мәселелеріне отандық тарих негізінен еліміз тәуелсіздік алғаннан соң, яғни 1991 жылдан кейін баса назар аудара бастады. Бұл түсінікті де, өйткені шет аймақ халыктарының сол кезде отар елдер халықтары аталатынындай, жабайылар тарихы мәселелері өткен кездерде империялық өктемдіктің және марксизмнің қасан қағидасы, тоталитаризм, жеке адамға табынушылық идеологиясының ықпалымен көрінеу бұрмалаушылыққа ұшыратылды. XVIII—XIX ғасырлардағы Қазақстан тарихы Еуразия даласының халықтарына дүниежүзілік тарих ұғымынан тыс қараған Ресей ділінің тұрғысынан пайымдалды. Осының бәрі бүгінгі таңда тарихи өткен кезеңге объективті түрде қаралуы, жаңа көзқарастарды тиянақтауды талап етеді. Ресей мемлекетінің кұрамындағы қазақ халқы тарихының (XVIII—XIX ғғ.) ең көкейтесті жақтарына зерттеушілердің назарын отандық тарихнаманың қол жеткен биігі деңгейінен аудару қажет.
Спасибо
Ответ дал: Гость
ответ: нет, научится писать было не просто, потому что нужно было научится читать и писать больше 600 знаков.
Ответ дал: Гость
клинопись — наиболее ранняя из известных систем письма. форму письма во многом определил писчий материал — глиняная табличка, на которой, пока глина ещё мягкая заострённым тростником или деревянной палочкой для письма выдавливали знаки. отсюда и "клинообразные" штрихи.
клинопись развилась из пиктографии — примитивного рисуночного письма, содержавшего свыше полутора тысяч знаков-рисунков. каждый клинописный знак а их насчитывалось около четырех сотен — мог в зависимости от контекста читаться как слог и как одно целое слово. для людей, знавших язык, выбор того или иного чтения знака не составлял особого труда, т. к. лишь 70 — 80 знаков были наиболее употребительными. кстати, в них почти невозможно было узнать исходный знак-рисунок.
Популярные вопросы