Апавяданне падзелена на часткі. Падбярыце загалоўкі да іх. Выкажыце свае меркаванні, чаму твор атрымаў такую назву.

1 частка — “Стараста” ў доме Марылі
2 частка — Начныя госці
3 частка — Мокуцеў конь
4 частка — Перажыванні Тоніка
5 частка — Прызнанне
Тонік палез у сад да Мокуцяў, добра ведаючы, што гэтага рабіць нельга (пра гэта не забывала гаварыць мама), ведаў хлопец і пра пакаранне, якое яго чакае і ад мамы, і ад суседа, калі будзе злоўлены. Яблыкі былі хоць і маленькія, як арэхі, але салодкія. Жаданне імі паласавацца перамагло забароны. Падмануўшы Арсеніка, сына Мокуця, хлопцы прабраліся ў сад. Адзін з тройкі быў злоўлены і пакараны гаспадаром. Тоніку ўдалося ўцячы. Ён быў пакараны мамай, але асабліва баяўся, што Сцяпан Мокуць зловіць і добра накруціць яму вушы. Тонік імкнуўся любой цаной пазбегнуць пакарання. Таму і ўзрадаваўся, калі паліцаі пагналі суседа ў абоз: "Мне ўжо не будзе каго баяцца..." Бо, калі вернецца з абозу Мокуць, пра набег у сад забудзе. Сусед не вярнуўся. Душэўныя пакуты героя, яго хвароба — вось цана парушэння запаведзі Гасподняй: "Не ўкрадзі”. Калі б Тонік не паквапіўся на салодкія яблыкі Мокуця, у яго не было б асабістай віны за смерць Мокуця. Яблыкі аказаліся надта горкімі для героя.