Сделайте марфалагічны разбор дзеепрыслоўяў: бегучы, перайшоўшы, пачуўшы, яго рукамі

Задзіманне свечак на торце можа павялічыць колькасць бактэрый, якія на торце, больш, чым за 1400%. навуковая праца пра гэта апублікаваная ў часопісе journal of food research, коратка распавядае выданне the atlantic.даследнікі з універсітэта клемсана ў паўднёвай караліне зрабілі макет торта са свечкамі з пенапласту, загорнуты ў фольгу. добраахвотнікі з'ядалі па кавалачку, як на сапраўдным свяце, а пасля задзімалі  свечкі. затым узоры бактэрый здымалі з фольгі, змяшчалі ў спрыяльнае асяроддзе і замяралі іх колькасць. эксперымент паўтаралі тройчы ў розныя дні з удзелам 11 добраахвотнікаў.у сярэднім колькасць бактэрый на верхавіне торта павялічылася ў 14 разоў. даследчыкі заўважылі, што некаторыя задувальшчыкі пакідалі значна больш бактэрый, чым іншыя, а пасля аднаго з добраахвотнікаў бактэрый на вяршыні торта стала ў 120 разоў больш. трэба больш уважл іва назіраць за такімі рэчамі падчас вечарын і не імкнуцца першым задзімаць свечы, каб не трапіць у непрыемную сітуацыю.

Мая радзіма — беларусь. гэта краіна — адна з самых прыгажэйшых у свеце. беларусь размешчана ў лясной зоне. лясы займаюць вялікую частку маёй краіны. а колькі ў беларусі рэк і азёр! больш за ўсё іх у паўночнай частцы. на поўдні маёй краіны размяшчаюцца . разнастайны раслінны і жывёльны свет нашай краіны ўражвае сваёй прыгажосцю і непаўторнасцю. у нас жыве птушка, якая з'яўляецца сімвалам беларусі, — гэта бусел. нашу краіну так і называюць — «зямля пад белымі крыламі».      прыгажосць роднай зямлі, непаўторнасць яе прыроды неаднаразова алісваліся вядомымі пісьменнікамі — янкай купалай, якубам коласам, уладзімірам караткевічам, нілам гілевічам і  іншымі. уладзімір караткевіч у вершы «бацькаўшчына» з гонарам апісвае сваю радзіму, нашу беларусь.      я вельмі люблю сваю краіну, ганаруся тым, што я нарадзіўся тут. прыгожа сказаў пра беларусь паэт п. броўка, апісваючы нашу зямлю.       зямля беларусі! ты ў граях-вяснянках,        ты ў звоне вясёлак, ты ў гуслях вятроў,        ты песня сама ад крыніц да заранкі,        ад зорак паўночных да сіняга ранку,        ты наша паэма з бурштынавых слоў