Но́вая зямля́» — ліра-эпічная паэма, напісаная Якубам Коласам у 1911—1923 гадах, першы беларускі буйны эпічны твор. У паэме перад чытачом паўстае маніфэст магчымасьці годнага быцьця, міру і дабрабыту, магчымасьці, якую дае зямля — месца і стымул жыцьцятворчасьці для кожнага сумленнага беларуса. Зьявіўшыся ў тыя часы, калі фармаваўся філязофзкі падмурак нацыянальнае ідэі нашае дзяржавы і будучыня яе народу, за «Новай зямлёй» стала замацоўваецца эпітэт энцыкляпэдыі жыцьця беларускага сялянства канца XIX — пачатку XX стагодзьдзяў[1][2][3].
Спасибо
Ответ дал: Гость
дождь все моросит и льет, как из ведра.
на тропинках все еще лежали красные, зеленые и желтые опавшие листья.
темнота словно выползает из под земли, ложиться у наших ног, расстилается внизу по ветвям.
я часто стал получать письма и посылки от моих родных.
солнце поднималось и освещало дорогу,дома и деревья..
Ответ дал: Гость
леса ахоуны памойму раза а пауднёва заходни праз злучок
Популярные вопросы