Часцiны мовы у тебя беларускай мове

1.каханне сумленней даверы, і ашуканы закаханы заслугоўвае не шкадаванні, а здзіўленні і павагі.

2. чалавек — гэта частка цэлага, якое мы завём сусвет

3.сяброўства - самае неабходнае для жыцця, бо ніхто не сабе жыцця без сяброў, нават калі б ён меў усе астатнія выгоды.

4. адзінае шчасце ў жыцці - гэта сталае імкненне наперад.

5.ніхто не можа зразумець дзіця так няправільна, як яго маці.

6.беражыце прыроду ў сабе, а не сябе ў прыродзе.  

с только стала понимать, что мало кто кому-то до конца рад. это не говорит о том, что люди подлые, а время плохое. просто у каждого своя жизнь, в большинстве своем люди эгоисты, никто не хочет делить печаль ближнего – своей хватает.в жизни так мало настоящей дружбы, привязанностей, любви, потеря которых оставляла бы неизгладимые следы.в настоящей любви точки не бывает. можно разойтись, разругаться, разочароваться – возможно абсолютно все. но какие бы причины ни были, настоящая любовь все равно продолжает жить в сердце. она отделяется от разума, живет вне происходящего. ты ничего не можешь поделать с этой любовью и просто сохраняешь ее в себе.

за частаколам циха што так

расой ты плачаш на пясок? мы прыняслі вядро і лотак,каб малады твой выпіць сок.

і можа ты за нашу радасць,як ляжам мы на струнах меж,асыплеш жарам лістападу,густым карэннем апляцеш.

і возьмеш ўсё, што не аддалі,ці мо забыліся аддацьлюдзям, барознам, сіняй даліі новым маладым .

калі чытаеш гэты верш то пачуцці сыплюцца з цябе я асабіста адчуваю вельмі шмат рознага над гэтымі вершамі можна задумацца. над імі можна нават паслабіцца. такжа и з другими его же вершами.

вавёрка гэта вельмі прыгожае і высакароднае жывёла. нядаўна я яе бачыў. яна трымала ў лапках арэх. яна была вогненна-аранжавага колеру. мыска ў яе бла выцягнутая. вочкі як пацеркі) і невялікія кіпцікі на лапках. я лічу што гэта незвычайная жывёла.