пачаўся сенакос. дзядуля ўзяў мяне з сабою. паспрабаваў і я касіць. нічога не атрымалася. каса ўразалася у зямлю. тады я пачаў разбіваць пракосы. гэта работа мне . пасля я доўга бегаў па лузе і куляўся ў пахучым сене. ах, як хораша на сенакосе!
Ответ дал: Гость
а на
Ответ дал: Гость
Мая радзіма — беларусь. гэта краіна — адна з самых прыгажэйшых у свеце. беларусь размешчана ў лясной зоне. лясы займаюць вялікую частку маёй краіны. а колькі ў беларусі рэк і азёр! больш за ўсё іх у паўночнай частцы. на поўдні маёй краіны размяшчаюцца . разнастайны раслінны і жывёльны свет нашай краіны ўражвае сваёй прыгажосцю і непаўторнасцю. у нас жыве птушка, якая з'яўляецца сімвалам беларусі, — гэта бусел. нашу краіну так і называюць — «зямля пад белымі крыламі». прыгажосць роднай зямлі, непаўторнасць яе прыроды неаднаразова алісваліся вядомымі пісьменнікамі — янкай купалай, якубам коласам, уладзімірам караткевічам, нілам гілевічам і іншымі. уладзімір караткевіч у вершы «бацькаўшчына» з гонарам апісвае сваю радзіму, нашу беларусь. я вельмі люблю сваю краіну, ганаруся тым, што я нарадзіўся тут. прыгожа сказаў пра беларусь паэт п. броўка, апісваючы нашу зямлю. зямля беларусі! ты ў граях-вяснянках, ты ў звоне вясёлак, ты ў гуслях вятроў, ты песня сама ад крыніц да заранкі, ад зорак паўночных да сіняга ранку, ты наша паэма з бурштынавых слоў
Ответ дал: Гость
Радзі як шмат для мяне ў гэтым слове. для мяне радзіма — гэта мінск, людзі, рэкі, лясы беларусі. яе ціхае абаянне праяўляецца паступова — у мяккіх пераліўках ранішняга неба над размытай лініяй гарызонту, у зеляніне прывольных палёў, у падбадзёрлівым водары сасновага бору, у сумным крыку жураўлёў. асноўная адметная асаблівасць беларускага народа — здольнасць з разуменнем ставіцца да чужых меркаванняў. я люблю сваю краіну за яе цудоўную прыроду, культуру, мяккасць фарбаў. я жыву ў беларусі і ганаруся гэтым!
Популярные вопросы