расой ты плачаш на пясок? мы прыняслі вядро і лотак,каб малады твой выпіць сок.
і можа ты за нашу радасць,як ляжам мы на струнах меж,асыплеш жарам лістападу,густым карэннем апляцеш.
і возьмеш ўсё, што не аддалі,ці мо забыліся аддацьлюдзям, барознам, сіняй даліі новым маладым .
калі чытаеш гэты верш то пачуцці сыплюцца з цябе я асабіста адчуваю вельмі шмат рознага над гэтымі вершамі можна задумацца. над імі можна нават паслабіцца. такжа и з другими его же вершами.
Ответ дал: Гость
Радзі як шмат для мяне ў гэтым слове. для мяне радзіма — гэта мінск, людзі, рэкі, лясы беларусі. яе ціхае абаянне праяўляецца паступова — у мяккіх пераліўках ранішняга неба над размытай лініяй гарызонту, у зеляніне прывольных палёў, у падбадзёрлівым водары сасновага бору, у сумным крыку жураўлёў. асноўная адметная асаблівасць беларускага народа — здольнасць з разуменнем ставіцца да чужых меркаванняў. я люблю сваю краіну за яе цудоўную прыроду, культуру, мяккасць фарбаў. я жыву ў беларусі і ганаруся гэтым!
Популярные вопросы