калі мнебыло 11гадоў намойдзеньнараджэння,татапрынёсдадомумаленькікамячокшерсти.этобыўщенок.мыназвалі ягоальф.онхуткарос,і восьзараз,калі мне(свойузрост) ёнстаў вялікайі разумнайсобакой.альф-вельмівыхаванаясабака,ён заўсёдывыбаўляеменя.будитпа раніцах,іпоэомуярэдкаспазняюсяўшколу.альф-ласкавы,добры,ахайныпес.чащеза ўсё ёнлюбіцьгуляць сасваімгумовыммячиком.летом,калівакацыімыздымаючыкожныдзеньвыходзімна двор,кабпагуляць.безальфамнебылоб цяжкажыць, боальфаў-мойсамывернысябар! яяго вельмімоцналюблю!
Ответ дал: Гость
расце на гэтым агародзе бульба, цвіце мак, уздымаюць галоўкі сланечнікі.чарнела неба ад хмар, шумеў голым веццем узлесак.а тут і спаткала абодвух ваяк вялікая ростань на некалькі год: у горад вілася дарога мая, у вёску імкнулася сцежка яго.я азірнуўся: сябры ішлі за мной.нарэшце ўвайшлі ў лес; пад нагамі зашапацела пажоўклае, пакарабачанае лісце.у карчах і валежніку пладзіліся гадзюкі, вужы, мядзянкі; у інах і ямінах - карасі, уюны.
Ответ дал: Гость
нерухома стаяў густы, амярцвелы лес, шчыльна прытуліўшы верхавіны да верхавін,пераплёўшы галіны, акрыўшыся белымі шатамі крохкай, шапаткой шэрані.назбіраўшы яшчэ сушняку, міколка з расклалі невялікі агонь, і ён весела патрэскваў, асвятляючы бліжэйшыя дрэвы і згушчаючы цені за ім.адштурхоўваючыся, як вёсламі, сваімі вялікімі заднімі лапамі, бабёр хутка і бясшумна плыве па рацэ.вось, затрымліваючы паступова ход, ён падплывае да берага.сеўшы на заднія лапы, выгнуўшы спіну і абапіраючыся нахвост, бабёр лёгка перагрызае асінавую галіну.
Популярные вопросы