у старца з’яўляецца нечаканы саюзнік — смешны, «вечна п’янаваты» юсуфі, які апявае паходы батыя і можа (на правах блазна) казаць свайму гаспадару ўсё, што думае. менавіта ў «лебядзіным скіце» перад намі ўпершыню прадстае паэт-выратоўца. дзякуючы заступніцтву юсуфі, батый згаджаецца з умовай старца. як своеасаблівы анёл-ахоўнік, юсуфі сваімі вострымі жартамі і тонка-іранічнымі показкамі бароніць ад гневу батыя галоўнага героя. ён адзіны сярод захопнікаў, хто шкадуе наш народ, адзіны, хто верыць у яго сілу.
мудры юсуфі ведае — батый загіне, а слова, адно толькі слова, напісанае паэтам, застанецца. помніць жа пра грознага заваёўніка будуць толькі тады, калі пра яго напіша паэт.
як і юсуфі, караткевіч верыў у сілу слова. і меў рацыю.
Спасибо
Ответ дал: Гость
вы настаўнік з літары вялікай,
з маладой і выдатнай душой!
колькі доўгіх гадоў, колькі зім
аддаеце душу вы маладым!
і таму душа шмат гадоў
застаецца маладой-вось сакрэт
вашага жыцця.хай і далей яна
будзе шчасця і здароўя поўна(
я надеюсь что это
Ответ дал: Гость
век жыві - век вучыся. жыццё сённяшняга чалавека хуткаплыннае і каб паспець за хутка змяняючымся светам трэба пастаянна развіцацца, працаваць над сабой. кожны дзень мы артымоўваем нейкія веды, пэўную інфармацыю, якая нам у жыцці. мы робім памылкі, а затым на іх прыкладзе таксама нечаму вучымся. ікалі вам не давялося атрымаць дыплом прэстыжнага ўніверсітэту або каледжу, то гэта не страшна. бо галоўныя урокі дасць нам жыццё. а ўвогуле, вучыцца ніколі не позна.
Популярные вопросы