О чём говорится в скаске "настечка" по бел лит​

Объяснение:

Насцечка — галоўная гераіня аповесці К. Чорнага «Насцечка». Яна вельмі акуратная, сціплая.

Па характары — рашучая, аптымістычная, смелая. Вось як апісвае сваю гераіню К. Чорны: «...бойкая і рухавая дзяўчынка, белатварая, з густымі валасамі, якія роўна ляжалі на яе галаве пад грабянцом. Да самых халадоў яна прыходзіла ў школу ў шарсцяной кофтачцы, інэрай, у карычневыя палоскі, а калі стала халадней, — пачала надзяваць на кофтачку чорнае ватовае паліто з простым бобрыкавым каўняром і вузенькім суконным паяском».

Дзяўчынку адразу палюбілі ў класе. Пачалі называць яе ласкава Насцечка. Яна добра вучылася, паважала сваіх аднакласнікаў, была простая, ніколі не выстаўляла сябе. Насцечка вельмі любіла свайго дзеда. Калі дзед захварэў, дзяўчынка ўзваліла на свае плечы ўсе гаспадарчыя клопаты: бегала ў магазін, паліла ў печы, варыла есці. Яна паводзіла сябе як дарослая гаспадыня, нікому не скардзілася і не прасіла дапамогі.

Насцечка любіла прыроду, захаплялася яе прыгажосцю, адчувала, «як шум ветру за акном пераходзіць у ціхую музыку, расплываецца ў штосьці невыразнае».

Насцечка адчувала сваю годнасць, магла пастаяць за сябе. За гэта яе ненавідзеў Серж — адзіны Насцечкін вораг.

Мне спадабалася гэта гераіня аповесці К. Чорнага. Яе можна было б узяць у сяброўкі. Такія людзі, як Насцечка, могуць быць сапраўднымі сябрамі, ніколі не падвядуць. Слушна заўважыла Насцечкава маці: «Дружба робіць вялікія справы. I ў няшчасці, і ў радасці без дружбы чалавеку нельга быць...»

недавно я впервые пришла на осмотр у стоматолога.мне было страшно,потому что я там бывала в первые.и вот мы зашли в кабинет.врач посадил меня в уютное мягкое креслице.вокруг меня лежало много разных инструментов ,отчего мне было не посеве.затем выстлал на шею салфетку.я подумала что это будет уж больно и страшно.но оказалось нет,он просто посмотрел на мои зубы с специального зеркальца на длинной ручке.

теперь я знаю,что это совсем не страшно и не больно.теперь я больше никогда ни боюсь стоматологов.

отец штольца воспитывал строго: приучал к труду,  дисциплине, самостоятельности; наказывал за лень, но прощал резвость, видя в ней проявление сильного характера." с восьми лет он сидел с отцом за итоги безграмотным счетам крестьян, мещан и фабричных, а с матерью читал священную , учил басни крылова  "    рано оставшись без матери, штольц вырос без ласки и не ждал от  кого-нибудь в жизни сочувствия и поддержки.

обломов в 33 года превратился в ленивого, апатичного и безвольного человека, .. он то и дело, что лежал на диване: “лежанье у ильи ильича не было ни необходимостью, ни случайностью… это было его нормальным состоянием. в лице его была видна полная расслабленность, беспечность и мягкость характер обломова был добрым и мягким.он постоянно размышлял над вопросами мирозданья, смыслом жизни и своего предназначения.