Сочинение по картинеС. Давидовича "Санная дарога"

дождь все моросит и льет, как из ведра.

на тропинках все еще лежали красные, зеленые и желтые опавшие   листья.

темнота словно выползает из под земли, ложиться у наших ног, расстилается внизу по ветвям.

я часто стал получать письма и посылки от моих родных.

солнце поднималось и освещало дорогу,дома и деревья..

староватый человек, посвятивший жизнь службе в армии, любит жену, был пойман за заговор против сельской администрации но был освобожден за залог в 15 тыс. рублей

1. а зараз мушу спяшацца дадому: ужо поўнач, а дарога далёкая. [ ]: [ ],а [ ].

2. яшчэ цвілі познія палявыя кветкі, а на месцы тых, што адцвілі  ў канцы лета, даспявала і сеялася на зямлю насенне – чорныя, шэрыя і жоўтыя зярняты, якімі так любяць ласавацца дробныя птушкі:   шчыглы, чыжы .

[ ], а [ (што) ], (якімі

3. неба было чыстае, сонца свяціла ярка, аднак не грэла: надыходзілі самыя марозныя дні зімы. [ ], [ ]: [ ].

мы писали его 10.01! вот:

я вельмі люблю сваю ў пакой, у якой мне вельмі зручна і камфортна. сцены ў маім пакоі цёплага жоўтага колеру, на падлозе мяккі пухнаты дыван, а на столі зорнае неба (калі выключаеш святло, зорачкі яшчэ доўга свецяцца вясёлымі агеньчыкамі). пакой ўмоўна падзелена на дзве паловы-спартыўную і вучэбную. у вучэбнай часткі-пісьмовы стол, настольная лямпа, крэсла, на сцяне-кніжныя паліцы. кніг шмат, а з кожным становіцца яшчэ больш.

я вельмі люблю чытаць энцыклапедыю, знаходзіць адказы на пытанні, якія цікавяць мяне пытанні. у вольны ад вучобы час я гуляю ў развіваючыя гульні: шахматы, полусальто, "нэп". сучасныя гульні дзецям падрыхтавацца да дарослага жыцця, да сур'ёзных праблемах. цацкі не проста ўносяць радасць у жыццё дзяцей, яны ствараюць нейкую радасную і добрую, дзіўна ласкавую атмасферу.