за вельмі густымі елкамі і іншымі дрэвамі, дзе імгненна знік заяц, пачуўся моцны і страшэнны лямант.
удалечыні, дзе ляжала ціхае шырокае поле, цямнела вялікая вёска.
я так люблю прагуляцца па лесе раніцай, калі на траве яшчэ блішчыць раса і можна атрымліваць асалоду ад спеваў птушак.
вада пагойдвае лодку, калі набліжаецца цеплаход.
Ответ дал: Гость
1. а зараз мушу спяшацца дадому: ужо поўнач, а дарога далёкая. [ ]: [ ],а [ ].
2. яшчэ цвілі познія палявыя кветкі, а на месцы тых, што адцвілі ў канцы лета, даспявала і сеялася на зямлю насенне – чорныя, шэрыя і жоўтыя зярняты, якімі так любяць ласавацца дробныя птушкі: шчыглы, чыжы .
[ ], а [ (што) ], (якімі
3. неба было чыстае, сонца свяціла ярка, аднак не грэла: надыходзілі самыя марозныя дні зімы. [ ], [ ]: [ ].
Ответ дал: Гость
Радзі як шмат для мяне ў гэтым слове. для мяне радзіма — гэта мінск, людзі, рэкі, лясы беларусі. яе ціхае абаянне праяўляецца паступова — у мяккіх пераліўках ранішняга неба над размытай лініяй гарызонту, у зеляніне прывольных палёў, у падбадзёрлівым водары сасновага бору, у сумным крыку жураўлёў. асноўная адметная асаблівасць беларускага народа — здольнасць з разуменнем ставіцца да чужых меркаванняў. я люблю сваю краіну за яе цудоўную прыроду, культуру, мяккасць фарбаў. я жыву ў беларусі і ганаруся гэтым!
Популярные вопросы