гледзячы у люстэрка, часам успамінаю сваю маладосць. ля берага, аброслага густым алешнікам, раслі нібы вылепленыя з воску, белыя лілеі. лежачы на сене, лёгка дыхаць і марыць пра ўсё прыемнае. пад''язджаючы да вёскі, мы сустракалі клёны і дубы.
плаксун, атрымаўшы згоду, едзе у маёнтак, абвяшчае пра свой намер пану, аддае за варку выкуп.ноч была ціхая і пагодлівая, голас дуды чуцён далёка, рэха адзывалася па ўсёй ваколіцы, у вёсках не змаўкаў сабачы брэх.вечар быў цёмны, неба пакрыта хмарамі, нідзе аніводнае зоркі, падаў густы снег.кажуць, тыя, хто набліжаўся да яе, чулі такія словы: "няма каму даверыць таямніцу сэрца майго! "як узышло сонца, сабраліся ўсе рыбакі, прыехаў ксёндзплябан, пакрапіў свянцонаю вадою нерат і возера.все предложения взяты из "шляхціц завальня або беларусь у фантастычных апавяданнях" яна баршчэўскага.
Популярные вопросы