Маршрут бобра в рассказе стары бабёр. алесь жук

родны кут,як ты мне мілы!

цябе забыць не маю сілы.

вось як цяпер перада мною

ўстае куточак той прыгожа:

крынічкі вузенькае

метафары -  вызваляцца гонi,

смерць на захад мы павернем,

вясну сваю спаткаем, прыйдзе рунь да нас, пахаваюць катаў кулi,

стане поле каласiцца,ляжа шоўкавым абрусам

we should care about the environment and then our world will become brighter

алею ў галаве мала; біць лынды; настаўляць акуляры; дрыжыкі бяруць; каб цябе качкі з'елі