Лас тое было недзе больш за месяц назад: пад адлiвам дома ластаўкi вырашылi зрабiць гняздо. мабыць, маладая пара з першага сёлетняга вывадку. чаму маладая пара? бо нявопытныя: некалькi разоў спрабавалi тыя ластавачкi пачаць гняздо на чыстай, прычым пабеленай сцяне. ну нiяк не атрымлiвалася: адклейвалiся першыя камячкi гразi, адвальвалiся.
але неяк ранкам прыляцела некалькi ластавак. падняўся рух, шчэбет. колькi iх, нельга было палiчыць, бо яны снавалi сюды-туды, як чоўнiкi. адны неслi ў дзюбках камячкi глею i прымацоўвалi iх, другiя падоўгу затрымлiвалiся, папраўлялi. якую мiсiю хто выконваў, цяжка было зразумець. але гняздо ладзiлася, фармiравалася. і толькi калi было збудавана паўгнязда, паляцелi. стала цiха, спакойна. яшчэ днi два-тры тут снавала пара гаспадароў, а ў хуткiм часе паказвалiся зусим рэдка
тэма, праблема: я думаю аўтар хацеў паказаць што маці будзе заўсёды любіць сваіх дзяцей аднолькава і будзе старацца зрабіць для іх усё самае лепшае.
кароткі змест: у маці былі дзеці. яна іх расціла, вучыла, але калі яны выраслі, яны забыліся што яна для іх зрабіла. і цяпер толькі калі маці сказала што будзе рэзаць кабанчыка да яе прыехалі дзеці. калі ўсе палучылі сваю частку яны раз'ехаліся нічога не пакінуўшы маці. і з ёй астаўся толькі сцяпан каб ёй па хазяйстве.
Популярные вопросы