каля бярэзніку, выгінаючыся і падстаўляючы сонцу спіну, цякла невялікая рачулка. з кошыкам у руках асцярожна прабіраюся па кладцы праз рэчачку. кожны год на зыходзе лета ў бярэзніку расло шмат апенькаў. вырашыў я наведацца і сёлета. паставіўшы на зямлю кошык, прайшоў сюды - туды. добра прыгледзеўся і ўбачыў на самай сцяжынцы два маладыя падасінавікі. пастаяў каля іх, палюбаваўся, пакуль асмеліўся прыгажуноў ножыкам зрэзаць. непадалёк ад падасінавікаў знайшоў пяць падбярозавікаў. паклаў іх у кошык і, , іду далей. нарэшце ўбачыў бярозу- сухастоіну. на ёй ніводнага лісціка, толькі голле ва ўсе бакі тырчыць. чаго ж ёй, беднай, жыць не хацелася? падыходжу да самай бярозкі і дзіўлюся: усё дрэва ад зямлі і да самай макаўкі ўсыпана апенькамі. каб дастаць самыя верхнія, трэба якую драбіну майстраваць. на гэтай бярозе - сухастоіне нарэзаў апенек цэлы кошык. але многа яшчэ засталося ўверсе. хай вавёркам на зіму будуць.
Спасибо
Ответ дал: Гость
яго нельга было шкадаваць.
мой сабака-вялики шкодник.
Ответ дал: Гость
цяпер там стаіть хата,дзе раней было .зімой,калі пачынала добра цямнець,мы гулялі на вуліцы.
ураджайным будзе лета,калі снег аж да акон.ужо сонца не відаць,бо зноў на палях легла спаць.з усходу ішла вясна,каб зноў на палях зелянець.маці старалася трымацца так,нібы нічога не было.тут было столькі прастору,колькі жадала душа.трывожна,хоць скрозь цішыня і спакой.)
Популярные вопросы