каля бярэзніку, выгінаючыся і падстаўляючы сонцу спіну, цякла невялікая рачулка. з кошыкам у руках асцярожна прабіраюся па кладцы праз рэчачку. кожны год на зыходзе лета ў бярэзніку расло шмат апенькаў. вырашыў я наведацца і сёлета. паставіўшы на зямлю кошык, прайшоў сюды - туды. добра прыгледзеўся і ўбачыў на самай сцяжынцы два маладыя падасінавікі. пастаяў каля іх, палюбаваўся, пакуль асмеліўся прыгажуноў ножыкам зрэзаць. непадалёк ад падасінавікаў знайшоў пяць падбярозавікаў. паклаў іх у кошык і, , іду далей. нарэшце ўбачыў бярозу- сухастоіну. на ёй ніводнага лісціка, толькі голле ва ўсе бакі тырчыць. чаго ж ёй, беднай, жыць не хацелася? падыходжу да самай бярозкі і дзіўлюся: усё дрэва ад зямлі і да самай макаўкі ўсыпана апенькамі. каб дастаць самыя верхнія, трэба якую драбіну майстраваць. на гэтай бярозе - сухастоіне нарэзаў апенек цэлы кошык. але многа яшчэ засталося ўверсе. хай вавёркам на зіму будуць.
Спасибо
Ответ дал: Гость
--------------------
-----•○○
Ответ дал: Гость
я, іванова марыя ўладзіміраўна, нарадзілася 23 снежня 1997 года у вёсцы раёна. бацька,уладзімір сцяпанавіч, працуе ў маці, вольга ігараўна, працуе ў .
у 2003 годзе я пайшла у школу, якую скончыла ў 2014 годзе. зараз я — студэнтка трэцяга курса факультэта універсітэта.
Популярные вопросы